Phlefonyaar - Encyclopaedia Sociopathica

Ανάμεσα στην έρημο και τον βάλτο, σε μια άδεια γωνιά ενός κόσμου που υπάρχει μόνο σε ένα συγκεκριμένο επαναλαμβανόμενο όνειρο σκιών, καπνού, πυροβολισμών και τεράτων, υπάρχει μια πόλη χωρίς όνομα. Είναι το σπίτι των πωλητών λαδιού φιδιού, των αποσταγματοποιών φεγγαριού, των πορνών, των τρελών επιστημόνων, των νεκρομαντείων, των πιστολέρο και των πραγμάτων τόσο παλιών και νεκρών που έχουν ξεχάσει τι ήταν. Αν το νυχτερινό ταξίδι του κοιμισμένου μυαλού σας σας φέρει ποτέ σε αυτό το μέρος, περιπλανώμενοι στους ανεμοστρόβιλους σκόνης και τα σάπια φέρετρα του, φροντίστε να ρίξετε ένα νόμισμα στο βάζο προσευχής και να απομακρυνθείτε από το φανάρι της χήρας... και υπάρχει μια πιθανότητα, μικρή αλλά καλύτερη από καμία, να φτάσετε στο σπίτι...

Οι Phlefonyaar είναι προμηθευτές σκοτεινού, ακραίου metal – βροντεροί ύμνοι κατασκευασμένοι από γκρινιάρικα, φρικιαστικά riffs, τιθασευμένο χάος, σκιασμένη ατμόσφαιρα, ιστορίες από την άλλη πλευρά της φαντασίας και τις πολύ κοντινές μαύρες παρορμήσεις της ανθρώπινης καρδιάς. Δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1990 και κυκλοφόρησαν μια σειρά από demo και ένα EP, το Kissing Carrion του 2016, πριν τελικά κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Septic, Bitter And Hardbitten το 2017, με μεγάλη αποδοχή από τους κριτικούς – το Metal Hammer απολαμβάνει το «ταξίδι σε αργή κίνηση στις πιο ζοφερές λεωφόρους του μυαλού σου». Το δεύτερο άλμπουμ We Rest When The Crows Feast ακολούθησε το 2020, ένα άλμπουμ που είχε σεβαστεί το αυστριακό webzine Stormbringer που αντανακλούσε τα «σαρωτικά τερατώδη riffs» και τις «δραματικές αφηγήσεις και τις σουρεαλιστικές τοποθεσίες». Στην καρδιά του Phlefonyaar υπήρχαν πάντα ο Jim Males και ο Paul March, οι κοινές τους εμμονές με τη ζοφερή ατμοσφαιρική μουσική και τα πράγματα που κατοικούν στις πιο σκοτεινές εσοχές της ανθρώπινης ψυχής που εξελίσσονται μαζί κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Δεμένοι με αίμα, εφιάλτες και μαύρο, διεστραμμένο χιούμορ, είναι τώρα έτοιμοι να αποκαλύψουν το τελευταίο τερατώδες δημιούργημά τους – ένα μπάσταρδο παιδί της καταστροφής, του θανάτου, του drone, της βιομηχανικής λάσπης και της κατακερματισμένης λογικής... Εγκυκλοπαίδεια Κοινωνιοπαθητική.

Το «The Lion's Gone Walkin» χτυπά τον ακροατή κατευθείαν στον απειλητικό κόσμο της Encyclopaedia Sociopathica του Phlefonyaar, με γρυλίσματα, επιθετικές κιθάρες και μεθοδικούς, σφυροκοπημένους ρυθμούς που δίνουν το ένα χτύπημα μετά το άλλο με ανελέητο τρόπο. Δεν υπάρχει ανάπαυλα καθώς το «The Lightning Rod Seller» ακολουθεί στο πέρασμα του λιονταριού, με τα τεράστια riff του να κυκλώνουν το κεντρικό καρφί των ρυθμών που μοιάζουν με μηχανές με μια άρρωστη ταλάντευση και groove. Υπάρχει μια αύρα βρωμιάς, άμμου και λαδιού κινητήρα που κρέμεται σαν κακοήθη μίασμα πάνω από αυτό το υπνωτικό, καταστροφικό κατασκεύασμα ηχητικής φθοράς. Το «The Last Funeral In Town» έρχεται στη συνέχεια, κυλώντας σαν μια πολεμική μηχανή που κυλάει, κυλάει, steampunk, που λειτουργεί με σκουριά και οργή. Είναι μια μοχθηρή βόμβα με καρφιά ενός κομματιού και αυτά τα χτυπήματα με σφυρί συνεχίζουν να πέφτουν. Παρά τη μονόπλευρη, ασυμβίβαστη βία των σκοτεινών ιστοριών της Encyclopaedia Sociopathica, καταφέρνει επίσης με κάποιο τρόπο να πυροδοτήσει τη φαντασία με την εμπρηστική της επίθεση – δημιουργώντας παράξενες εικόνες και υφαίνοντας αφηγήσεις που παραμορφώνουν το μυαλό μέσα στο καζάνι του θορύβου και των φλογερών riffs. Υπάρχει μια αίσθηση απαίσιου φολκλόρ που σπαρταράει κάτω από την επιφάνεια του «The Curse Of Blackditch Hollow» και στην τρέλα του «Rust In The Prayer Jar». Και όλα οδηγούν στην τελική πράξη τρόμου, το «The Widow's Lantern Swings», όπου τεράστια, καταδικασμένα riffs που κόβουν τις σκιές του σούρουπου και φλύαρα, ανήσυχα πνεύματα συναντούν την αδυσώπητη, συντριπτική δύναμη πυρός... Είναι ένα συγκλονιστικό συμπέρασμα για το πιο ολοκληρωμένο και πειστικό άλμπουμ των Phlefonyaar μέχρι σήμερα.

Θυμωμένες, τραχιές, βίαιες και εθιστικές, ένα παραισθησιογόνο όραμα διανθισμένο με απειλή, οι σελίδες της Encyclopaedia Sociopathica θα ανοίξουν μπροστά σας στις 18 Σεπτεμβρίου. Δεν θα υπάρξουν περαιτέρω προειδοποιήσεις.

Line up:

Jim - Narcolepsy, guitars, songwriting

Paul - General misanthropy, bass, songwriting

Genre: Violent Sludge Metal

For fans of: White Zombie | Hooded Menace | Ministry | Godflesh

Further information:

https://www.facebook.com/Phlefonyaar/

https://www.instagram.com/phlefonyaar

https://phlefonyaar.bandcamp.com

https://www.youtube.com/user/PHLEFONYAAR