Το τηλεφώνημα ήρθε το πρωί μετά από μια συναυλία. Ένας φίλος του Blake Havard είχε μόλις πιάσει έναν τραγουδοποιό από το Σιάτλ ονόματι Pete Droge σε συναυλία και ανυπομονούσε να απαντήσει. «Είπε, «Είδα αυτόν τον τύπο του Pete Droge χθες το βράδυ και ήταν ακριβώς όπως εσύ!»» Ο Χάβαρντ θυμάται. Αυτή η συμβουλή πυροδότησε μια από τις πιο ευτυχισμένες δημιουργικές συνεργασίες της καριέρας του και τελικά φτάνει στους ακροατές τώρα με το "Wave Goodbye", ένα ζεστό, ριζικό και υπέροχα ειρωνικό τραγούδι για την εγκατάλειψη.
Ο Χάβαρντ έκανε ό,τι θα έκανε κάθε περίεργος μουσικός. Αγόρασε ένα από τα CD του Droge και άκουσε αμέσως ένα συγγενικό πνεύμα. «Μπορούσα να ακούσω μερικές από τις ίδιες επιρροές στη μουσική του», λέει, και αυτές οι επιρροές διαβάζονται σαν ένα τέλειο mixtape road trip: ροκ της δεκαετίας του '70, Tom Petty, Bob Dylan και όλη η χρυσή εποχή της τραγουδοποιίας που μεγάλωσε αγαπώντας. Έτσι, πήγε σε ένα από τα σόου του Droge, είπε ένα γεια και σύντομα το ζευγάρι κοσκίνιζε τα demo του Havard. «Αρχίσαμε να τροποποιούμε τους στίχους και τις ενορχηστρώσεις και φαινόταν να δουλεύουμε πολύ καλά μαζί», λέει.
Ο Droge ήταν ένα πολύ καλό άτομο για να κάνεις κλικ. Έχει περιοδεύσει με τον Tom Petty and the Heartbreakers, έχει συνιδρύσει τους The Thorns με τον Matthew Sweet και τον Shawn Mullins και κουβαλά στα κόκαλά του την παράδοση της τραγουδοποιίας του Βορειοδυτικού Ειρηνικού. Εδώ συνυπογράφει και παράγει και παίζει ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα.
Το «Wave Goodbye» ξεκίνησε τη ζωή του σε ένα σκηνικό βγαλμένο από μυθιστόρημα: ένα δωμάτιο στον επάνω όροφο σε μια παλιά έπαυλη σε ένα πάρκο του Βανκούβερ, όπου ο Havard είχε στήσει ένα μικρό στούντιο και πέρασε μεγάλα διαστήματα γράφοντας και ηχογραφώντας. Το demo που έκανε εκεί ταξίδεψε τελικά στο στούντιο του Droge σε ένα νησί κοντά στο Σιάτλ, όπου το τραγούδι κόπηκε με τον τρόπο που γίνονται οι μεγάλοι δίσκοι roots, ζωντανά από το πάτωμα. «Τους παρακολουθήσαμε ζωντανά ως συγκρότημα, κάτι που έδωσε στις ηχογραφήσεις μια πραγματικά φυσική αίσθηση», λέει ο Havard. Έπαιζε ηλεκτρικό πιάνο Wurlitzer και ηλεκτρική κιθάρα και ο Droge έφερε δύο παίκτες από το συγκρότημά του, τους Sinners: τον Rob Brill στα ντραμς και τα κρουστά και τον David Hull στο μπάσο. Το βιογραφικό του Hull περιλαμβάνει τη συμπλήρωση του Tom Hamilton στους Aerosmith. «Ήμουν περιτριγυρισμένος από μερικούς σπουδαίους μουσικούς», λέει ο Havard. «Κάναμε overdub τα φωνητικά μετά, αλλά το θεμέλιο του τραγουδιού ήταν να παίξουμε όλοι μαζί στο δωμάτιο».
Αυτή η χημεία του δωματίου είναι παντού στην πίστα. Το groove μπερδεύεται, οι κιθάρες αισθάνονται ζωντανές και τα φωνητικά του Havard κάθονται πίσω και αφήνουν την ιστορία να προσγειωθεί. Ο στίχος είναι η πραγματική απόλαυση, ένας έξυπνος, βήμα προς βήμα οδηγός για τον σπαραγμό που ξεκινά με το «Βήμα πρώτο, βρες κάποιον να αγαπήσεις, δώσε του ό,τι έχεις». Στο ρεφρέν, ο Havard μοιράζει παρηγοριά: «Αποχαιρετήστε τους αγαπημένους που έφυγαν / Μετά υπομονή, το τρίτο βήμα ξεκίνησε / Είναι εντάξει να έχεις μια ραγισμένη καρδιά». Ένας στίχος κλείνει ακόμη και το μάτι σε όλη την παράδοση του τραγουδιού του χωρισμού: «Έφυγε, ζεις ένα φθαρμένο κλισέ / Δεν μπορείς να βρεις μια πρωτότυπη λέξη / Γι' αυτό λογοκλοπή την αίσθηση κάθε τραγουδιού που έχεις ακούσει». Οι τραγουδοποιοί προσπαθούν να το πουν δυνατά εδώ και δεκαετίες και ο Havard το κάνει με χαμόγελο.
Στη συνέχεια, υπάρχει το πιάνο, το οποίο φέρει ένα αλάνθαστο νεύμα στον Elton John, και ο Havard μπορεί να εντοπίσει αυτή τη γραμμή μέχρι το δημοτικό. «Ο Έλτον ήταν ένα τεράστιο μέρος της μουσικής μου ανατροφής», λέει. «Όταν ήμουν παιδί, γύριζα σπίτι από το σχολείο, φορούσα τα γυαλιά ηλίου της μαμάς μου, καθόμουν πίσω από το μικρό τσίγκινο πτυσσόμενο τραπεζάκι του σαλονιού της και προσποιούμουν ότι ήταν πιάνο ενώ τραγουδούσα μαζί με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Έλτον. Υποθέτω ότι κάποιο από αυτό το παιδί τελικά μπήκε στο τραγούδι».
Για λίγο, το «Wave Goodbye» κάθισε στο ράφι. Στη συνέχεια, όπως κάνουν τα σπουδαία τραγούδια, χτύπησε ξανά. «Κάθε τόσο, όμως, ένα τραγούδι επιστρέφει και σου θυμίζει γιατί το έγραψες εξαρχής», λέει ο Havard. «Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να το βγάλω, να το ξεσκονίσω και τελικά να το αφήσω να φύγει. « Το «Wave Goodbye» είναι μια όμορφη μικρή μελωδία και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ακουστεί».
Ο Χάβαρντ έχει κερδίσει το δικαίωμα να εμπιστεύεται το ένστικτό του. Γεννημένος στο Έντμοντον, προσγειώθηκε στο Βανκούβερ κατά τη διάρκεια της πολυσύχναστης indie rock έκρηξης της πόλης τη δεκαετία του 2000 και έχτισε τη φήμη του τραγουδοποιού, παραγωγού και μουσικού που σέβονται οι παίκτες των Foo Fighters, του συγκροτήματος του Bryan Adams και του συγκροτήματος του Bob Dylan. Το "Wave Goodbye" κινείται εύκολα μεταξύ Americana, roots, indie και κλασικής pop και αποτελεί μια καταπληκτική εισαγωγή για όποιον τον συναντά για πρώτη φορά.
Ο Μπλέικ Χάβαρντ ξεσκόνισε ένα στολίδι στο ράφι, το έκοψε ζωντανά σε ένα νησί κοντά στο Σιάτλ με τον Πιτ Ντροτζ και μετέτρεψε τον σπαραγμό σε ένα βήμα προς βήμα τραγούδι. Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το "Wave Goodbye" ξεκινούν εδώ.
Τα γυαλιά ηλίου της μαμάς, ένα τσίγκινο τραπεζάκι σαλονιού που αντικαθιστούσε ένα πιάνο και μια δια βίου εμμονή με τον Έλτον Τζον, όλα οδήγησαν στο «Wave Goodbye.
Γνωρίστε τον Blake Havard και βουτήξτε στις ζωντανές ηχογραφήσεις στο Σιάτλ πίσω από το ζεστό νέο του single
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου