Η Οκτάββια κάνει σκοτεινή ποπ για τη στιγμή ακριβώς πριν αλλάξουν όλα, την ηρεμία πριν σπάσει κάτι. Με τις ρίζες του στο σύγχρονο synthwave, ο ήχος της λειτουργεί σε αντίθεση. Αναπνέει και μετά χτυπάει. Τα ρεφρέν της φτάνουν σαν να λαμβάνεται μια απόφαση. Από κάτω τους, δύο δυνάμεις έλκονται η μία εναντίον της άλλης. Τραβάει κανείς προς τα μέσα: το βάρος κάποιου που έφυγε, η άδεια καρέκλα. Η άλλη σπρώχνει δυνατά: το φιλί, το κλείσιμο της πόρτας, η άρνηση να της πουν ποια είναι. Ένα τραγούδι μπορεί να πονέσει τη μια ανάσα και να πάει στο λαιμό την επόμενη.
Η γραφή προέρχεται από βιωμένη εμπειρία, όχι από μίμηση, γι' αυτό και προσγειώνεται τόσο ειλικρινής πριν προσγειωθεί όσο οτιδήποτε άλλο.
Το "Crown Me Queen" είναι δύο λεπτά καθαρής κυριαρχίας. Πάνω από 808 στίχους και δυναμικά ρεφρέν, η Oktavvia δεν ζητά το στέμμα - το παίρνει». Είμαι η καταιγίδα, είσαι απλώς η άμμος» – το τραγούδι αρνείται να οριστεί, να μετρηθεί ή να ελεγχθεί από κανέναν. Καμία ευπάθεια, καμία συγγνώμη, απλώς αφιλτράριστη εξουσία που βασίζεται σε μια παραγωγή που χτυπά σαν δήλωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου