Η Oktavvia κάνει σκοτεινή ποπ για τη στιγμή ακριβώς πριν αλλάξουν όλα, την ηρεμία πριν σπάσει κάτι.
Με τις ρίζες του στο σύγχρονο synthwave, ο ήχος της λειτουργεί σε αντίθεση. Αναπνέει και μετά χτυπάει. Τα ρεφρέν της φτάνουν σαν να λαμβάνεται μια απόφαση. Από κάτω τους, δύο δυνάμεις έλκονται η μία εναντίον της άλλης. Τραβάει κανείς προς τα μέσα: το βάρος κάποιου που έφυγε, η άδεια καρέκλα. Η άλλη σπρώχνει δυνατά: το φιλί, το κλείσιμο της πόρτας, η άρνηση να της πουν ποια είναι.

.jpg)
.png)
.png)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

