Το Radio Excaliber είναι ένα ανεξάρτητο μουσικό ραδιόφωνο στο χώρο του Internet με παρουσία από το 1995.Είναι από τα ποιο γνωστά μουσικά ραδιόφωνα στο Internet και έχει σαν αρχή πάντα την αναπαραγωγή της καλύτερης μουσικής για τους ακροατές του. Η μουσική μας είναι από την ξένη ανεξάρτητη μουσική σκηνή με εξαιρέσεις από την ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφία.
.jpg)
Για τον οπτικοποιητή, ο Shane απαθανάτισε πλάνα ενώ ταξίδευε στα τοπία της Νορβηγίας - τεράστια, απομακρυσμένα και στοιχειωτικά όμορφα. Το έντονο σκηνικό γίνεται καθρέφτης της μουσικής: βαρύ, ανάγλυφο και συναισθηματικά αδυσώπητο. Οι κραυγές, τα στρώματα, η ένταση - όλα μοιάζουν να αντηχούν στα ατελείωτα βουνά και τις κοιλάδες της Νορβηγίας, που ρέουν στην επιφάνεια της θάλασσας.
.jpg)
Γεννημένος στη Λουιζιάνα, μεγαλωμένος κάτω από τον μεγάλο ουρανό του Τέξας και ακονισμένος από το δρόμο, ο Jeremiah Throwbridge είναι μια country-rock δύναμη της φύσης. Με μια φωνή γεμάτη σθένος και μια ιστορία που είναι βαθιά, ο Jeremiah συνδυάζει το ακατέργαστο συναίσθημα της Southern soul με την απεριόριστη ενέργεια του ροκ εν ρολ. Η μουσική του είναι αμετανόητα τολμηρή - ίσα μέρη βαλτώδους σκληρότητας, Texas twang και riffs υψηλών οκτανίων. Το ταξίδι του Jeremiah ξεκίνησε στα 14 του με μια χτυπημένη κιθάρα 5 δολαρίων και έναν γείτονα που είδε αρκετή σπίθα σε αυτόν για να ανταλλάξει τη δουλειά στο γκαζόν με μαθήματα και ένα καλύτερο όργανο. Από την ηγεσία λατρευτικών συγκροτημάτων μέχρι τη δημιουργία ροκ συγκροτημάτων, μέχρι τώρα που χαράζει την πορεία του ως σόλο καλλιτέχνης, ο ήχος του Jeremiah είναι μια αντανάκλαση κάθε μιλίου, κάθε αγώνα και κάθε σταδίου που έχει κατακτήσει.
Η Alisa είναι καλλιτέχνης γεννημένη στη Λετονία που ζει τώρα στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Η αγάπη της για τη σκηνή ξεκίνησε με την πρώτη της επίσκεψη στο θέατρο, όπου γοητεύτηκε αμέσως και ξεκίνησε να γίνει χορεύτρια μπαλέτου. Μετά από έξι χρόνια επαγγελματικών εμφανίσεων, έκανε τη δύσκολη επιλογή να απομακρυνθεί από το κλασικό μπαλέτο και να ακολουθήσει ευρύτερα καλλιτεχνικά μονοπάτια.
Σπούδασε στην Ακαδημία Τέχνης της Στουτγάρδης, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι η δημιουργικότητά της ευδοκιμούσε έξω από ιδρύματα, εμπνευσμένη από την καθημερινή ζωή.
.jpg)
Το Nocte Mutamur εκτυλίσσεται σαν μια γοτθική νουβέλα που διαδραματίζεται στο βικτοριανό Λονδίνο, το 1889. Μέσα από πέντε αλληλένδετα κομμάτια, ο ακροατής ακολουθεί τον καθηγητή Dario Valperga, έναν μελετητή της θρησκείας του οποίου η γοητεία με το κακό τον παρασύρει σε οράματα, τελετουργίες και μια πραγματικότητα που καταρρέει κάτω από τις ίδιες της τις σκιές.
Κάθε κομμάτι σηματοδοτεί ένα κεφάλαιο στην κάθοδο του Dario Valperga — από τα στοιχειωμένα οράματα του A Haunted View, στις απαγορευμένες τελετουργίες του Sacred Play, την εμμονική αμφιβολία του The Darkness Draws Near, τη συγκλονιστική δολοφονία στο A Fatal Meeting και τη μεταμόρφωση της πανσελήνου στο Nocte Mutamur, όπου ο κίνδυνος και η σωτηρία συγχωνεύονται στη σκιά.
Με «Το μαύρο γάλα της ήττας», ο Πάνος Νιαβής επιστρέφει, τρία χρόνια μετά το «Δέκα Πόντους Μαύρο Χιόνι», με το δεύτερο μέρος της τριλογίας του.
Ο τρισυπόστατος Γίας Λιοκής —με τις ετερωνυμίες Σέτος Παμούρας και Λιόσκα Αμπράμοβιτς, ο άντρας της Δασιάς— επιστρέφει από τον θάνατο ως ο ισχυρός εκδότης που καθορίζει τα λογοτεχνικά πράγματα της χώρας. Ο Σέτος γυρίζει από τη Μακρόνησο, ο Λιόσκα από τη Μόσχα, αξιωματικός ειδικών αποστολών της Κα Γκε Μπε. Το εγκεφαλικό, από ενοχές για τη γυναίκα που εγκατέλειψε και για την κόρη του, τον φέρνει σ’ ένα γηροκομείο — όπου τον περιμένουν η Ντορουντίνα, εγγονή της Δασιάς, και η νεαρή Ρωσίδα φυσικοθεραπεύτρια Ντούσκα. Εκεί, μέσα σ’ ένα τοπίο μαγικού ρεαλισμού, ξεδιπλώνεται μια ιστορία ενοχών, ιδεολογικού απολογισμού και ύστατης μεταμέλειας.
Μαϊάμι, 1985... Δεν είναι ωραίο μέρος για να είσαι. Γίνεται σαν κόλαση στη γη, με τους απέθαντους να παραμονεύουν σε κάθε σοκάκι και να αιωρούνται στα περιθώρια της πανταχού παρούσας λάμψης νέον. Οι βρικόλακες έχουν διεισδύσει σε κάθε στρώμα αυτού του βόθρου μυστικών και κακών που γελώντας αποκαλούμε κοινωνία και μας αποστραγγίζουν. δαγκώνοντας και ρουφώντας αίμα τον δρόμο τους προς την απόλυτη κυριαρχία. Είναι δύσκολο να ξέρεις ποιον να εμπιστευτείς – ποιος έχει την πλάτη σου και ποιος θα βυθίσει τα δόντια του όταν το γυρίσεις. Αλλά δεν έχουμε τελειώσει ακόμα. εμείς οι άνθρωποι, έχουμε τους πρωταθλητές μας...
.jpg)
Δημιουργώντας θόρυβο στην alt σκηνή του Μπέλφαστ, οι VERA είναι το συγκρότημα για το οποίο όλοι ψιθυρίζουν. Γεννημένη όταν οι σόλο ηχογραφήσεις της τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Sarah Toner στο στούντιο με τους Darragh, Dave και Matt πήραν φωτιά, η χημεία έγινε γρήγορα πολύ δυνατή για να μείνει πίσω από το γυαλί. Ο ήχος τους συνδυάζει indie grit, pop hooks, R&B grooves και αιχμηρές alt-rock άκρες — ένα μείγμα φτιαγμένο για ιδρώτα, θόρυβο και συναίσθημα. Στιχουργικά ωμοί και αφιλτράριστοι, μετατρέπουν τον σπαραγμό και τον σαρκασμό σε καθαρτικούς ύμνους φτιαγμένους για τη σκηνή.
Το τελευταίο σινγκλ των VERA Ketchup είναι μια φλογερή, εξομολογητική αντανάκλαση του χάους του χωρισμού. Με γνώμονα τα δυνατά πλήκτρα, τις εντυπωσιακές μπασογραμμές και το χαρακτηριστικό μείγμα εξυπνάδας, σαρκασμού και ευπάθειας της VERA, το Ketchup απαθανατίζει εκείνη τη στιγμή που επιτέλους σταματάς να κλαις για κάποιον και αρχίζεις να γελάς με αυτό.
