Το τέλος όλων των πραγμάτων είναι μπροστά μας. Η ευλογημένη εξόντωση της ανθρώπινης πανούκλας. Η καθορισμένη ώρα φτάνει και οι μεγάλες πύλες ανοίγουν αργά, με την κατάλληλη ευπρέπεια για μια μοναδική στιγμή όπως αυτή. Υπάρχει μια παύση, μια ευλαβική σιωπή καθώς η δημιουργία κρατά τη συλλογική της ανάσα... Και τότε με ένα βρυχηθμό συγκρατημένης οργής, οργής που συγκρατείται για αιώνες αναρίθμητους, οι λεγεώνες ξεχύνονται σε όλο τους το φτερωτό, με νύχια, στριμμένο, σπασμένο, χωρίς δέρμα, με πολλά μάτια, βασανισμένο και καταραμένο, τρομερό μεγαλείο! Η εποχή της εκδίκησης, της καταστροφής και της απελπισμένης εκδίκησης αρχίζει...




.jpg)
.jpg)
.png)
.jpg)
.jpg)