John Santana - Darkness Of Metal/Steal The Night/Castle On A Hill/Who's Cryin Now

Με καταγωγή από το Ηνωμένο Βασίλειο, ο νέος ροκ τραγουδοποιός John Santana μόλις κυκλοφόρησε τα 2 πρώτα του singles, Who's Crying Now και Darkness Of Metal (αφιέρωμα στον Ozzy). Ο Santana μόλις ανακοίνωσε ότι υπέγραψε συμφωνία με την Heart Point Records, την οποία διαχειρίζεται η Sony Orchard για τη μουσική του. Τα σινγκλ οδηγούν στο επερχόμενο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Darkness Of Metal.

Το πρώτο από τα δύο σινγκλ, το ομώνυμο Darkness Of Metal, ξεκινά με καταιγιστικά riff κιθάρας και δυνατά τύμπανα πριν ξεσπάσει σε δράση καθώς οι μελωδίες της κιθάρας στα ύψη, το άγριο τραγούδι και το έντονο μπάσο δημιουργούν έναν ήχο που αποδίδει γρήγορα έναν κλασικό ροκ/μέταλ ήχο που θα φέρει τους ακροατές πίσω σε μια νοσταλγική εποχή του rock 'n' roll των 70s-80s.

Οι στίχοι αποτίουν φόρο τιμής στο είδωλο της βαριάς μουσικής Ozzy Osbourne με στίχους όπως "We'll never forget him, In time through echoes of his name, A fire still burns bright, He will always be a legend".

Η δεύτερη κυκλοφορία του John Santana, Who's Crying Now, αλλάζει τα πράγματα με μια γυναίκα τραγουδίστρια να παραδίδει φωνητικά που είναι πιο ποπ και επηρεασμένα από την όπερα, καθώς οι συγχορδίες soft rock και το μελωδικό πιάνο γεμίζουν το παρασκήνιο, προσφέροντας έναν πιασάρικο και πιθανώς πιο mainstream ήχο. Ο John Santana επιδεικνύει την ορχηστρική ευελιξία με το Who's Crying Now να παίρνει έναν ήχο που μοιάζει με μπαλάντα, μολυσματικά πιασάρικο που έρχεται σε αντίθεση με την άκρη της προηγούμενης κυκλοφορίας Darkness of Metal – ένα σκληρό κομμάτι που αποτυπώνει την ουσία του old-school rock και metal.

Το Burn Them All In Hell έχει έναν ήχο που αναμειγνύει hair metal της δεκαετίας του '80, power metal και κλασικό metal – χρησιμοποιώντας φωνητικά στα ύψη, γρήγορες συγχορδίες κιθάρας και εντυπωσιακά τύμπανα. Κάνοντας παραλληλισμούς με σχήματα όπως οι Iron Maiden, το Burn Them All In Hell επαναφέρει τον νοσταλγικό ήχο που αναδεικνύει έναν σύγχρονο κλασικό ροκ ήχο.

Το A Crying Shame φέρνει στο προσκήνιο τα ηχηρά, στοιχειωμένα φωνητικά, καθώς φωτεινές μελωδίες πιάνου γεμίζουν το παρασκήνιο μαζί με την απαλή κιθάρα, δημιουργώντας έναν πιο απαλό ήχο καθώς τα ψηλά φωνητικά διαπερνούν τη μίξη.