Η Oktavvia κάνει σκοτεινή ποπ για τη στιγμή ακριβώς πριν αλλάξουν όλα, την ηρεμία πριν σπάσει κάτι.
Με τις ρίζες του στο σύγχρονο synthwave, ο ήχος της λειτουργεί σε αντίθεση. Αναπνέει και μετά χτυπάει. Τα ρεφρέν της φτάνουν σαν να λαμβάνεται μια απόφαση. Από κάτω τους, δύο δυνάμεις έλκονται η μία εναντίον της άλλης. Τραβάει κανείς προς τα μέσα: το βάρος κάποιου που έφυγε, η άδεια καρέκλα. Η άλλη σπρώχνει δυνατά: το φιλί, το κλείσιμο της πόρτας, η άρνηση να της πουν ποια είναι.
Η γραφή προέρχεται από βιωμένη εμπειρία, όχι από μίμηση, γι' αυτό και προσγειώνεται τόσο ειλικρινής πριν προσγειωθεί όσο οτιδήποτε άλλο.
Στο τελευταίο της single, "If We Meet Tomorrow", η Oktavvia μιλά από ένα μέρος που λαχταρά και λείπει κάποιος και τις άπειρες πιθανότητες για το τι μπορεί να συμβεί αν τον ξανασυναντήσεις. Το "If We Meet Tomorrow" είναι ατμοσφαιρικό και σκληρό, με κινηματογραφική παραγωγή και ρεφρέν που προσγειώνονται σαν σημείο καμπής, κινούμενοι μεταξύ ευπάθειας και περιφρόνησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου