15 Αυγούστου 2026

Death/Doom Metallers The Crawling Release What We Leave Behind FFO Swallow The Sun Paradise Lost

Σχηματίστηκαν στα μέσα του χειμώνα, το 2014, στο Lisburn της Βόρειας Ιρλανδίας, οι The Crawling έχουν χαράξει τη φήμη τους από οψιανό και βασάλτη. Το συντριπτικό βάρος και η ακλόνητη ειλικρίνεια τόσο της μουσικής όσο και των λόγων τους τους έχει κερδίσει τόσο τον σεβασμό των κριτικών και των συναδέλφων τους όσο και τη σταθερή πίστη εκείνων στους οποίους τα τραγούδια τους για τη μοναχική ερήμωση, τις ζοφερές αλήθειες και τις πληγές της απώλειας και της λύπης μιλούν πιο έντονα και καθαρά. Μέσα από μια τριανδρία αξιοσημείωτων άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένου του σεβαστού Wolves And The Hideous White και του πανύψηλου οικοδομήματος που είναι το All Of This For Nothing του 2023, συνοδευόμενο από ένα

υπέροχο υποστηρικτικό καστ EP, singles και live κυκλοφοριών, έχουν γίνει μια μπάντα που στέκεται περήφανα μόνη της. Κάθονται άνετα στα όρια του death/doom metal, αυτό είναι αναμφισβήτητο, αλλά το κάνουν με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούν ποτέ να μπερδευτούν με κανένα άλλο συγκρότημα. Και καθώς φτάνουμε στις πιο σκοτεινές, μικρότερες μέρες αυτής της ταραγμένης χρονιάς, προσφέρουν άλλη μια ισχυρή προσθήκη στον ακηλίδωτο κανόνα τους – ένα EP που αποκαλύπτει την ανησυχητική εμμονή μας με τους τόπους, τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα συναισθήματα του παρελθόντος μας, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούμε να ζήσουμε στις αναξιόπιστες αναμνήσεις περασμένων εποχών, Οι αγάπες και οι απώλειες, οι χαρές και οι στενοχώριες, που τις εξυψώνουν πάνω από το παρόν μας και υπονομεύουν την ελπίδα μας για ένα ουσιαστικό μέλλον. Αυτό είναι που αφήνουμε πίσω μας...


Το What We Leave Behind προσφέρει πρώτα το «A Song To Nurse The Sickness» – τρομερό σε βαρύτητα και αδυσώπητο σε σκοπό. Οι Crawling επιδεικνύουν την ηχητική τους ακεραιότητα, χωρίς να φοβούνται να δείξουν τα κενά μεταξύ των νότων, καθώς τα φωνητικά αποδίδονται με τραχιά καθαρότητα και οι κιθάρες φέρνουν τη ζοφερή, μελαγχολική μελωδία. Μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε το ασφυκτικό καύτι του παρελθόντος, την καταστροφική φύση εκείνων που καταναλώνουν, πνίγουν τις σκέψεις, όπου ο προβληματισμός γίνεται βύθιση και η ανάμνηση γίνεται εθισμός. Το βάρος που κολλάει σε κάθε νότα, η τρομακτική ζοφερότητα κάθε λέξης γίνεται πιο δυνατή και οδυνηρή από την ακατάστατη, ακεντημένη παρουσίαση. Αυτό δεν είναι τέχνασμα, αυτό είναι αλήθεια. Ολοκληρώνοντας το EP και κλείνοντας ένα κεφάλαιο στην ιστορία των The Crawling είναι το «Bound To The Negative (Requiem)», μια αξιοσημείωτη ακουστική αναγέννηση για ένα από τα καλύτερα τραγούδια της μπάντας, το οποίο εμφανίστηκε στην αρχική, πιο άγρια μορφή του στο All Of This For Nothing. Η δύναμη του τραγουδιού απεικονίζεται από την ικανότητά του να παίρνει αυτόν τον νέο μανδύα και να διατηρεί το συναισθηματικό του βάρος και το ζοφερό μεγαλείο του. Πρόκειται για μια γνήσια πράξη μεταμόρφωσης, με το συγκρότημα να φτάνει στη ζοφερή ευγένεια του πρωτότυπου και να βγάζει τα αστραφτερά νήματα της μελωδίας και να τα υφαίνει εκ νέου, αιχμαλωτίζοντας μια αύρα μεσαιωνικής μπαλάντας. Ο ήχος και η προοπτική του έχουν αναδιαμορφωθεί, αλλά το συμπέρασμα παραμένει αμετάβλητο - αντικατοπτρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η μνήμη αναθεωρεί επανειλημμένα το παρελθόν χωρίς να αλλάζει θεμελιωδώς αυτό που πραγματικά συνέβη.


Με την αντήχηση των τυμπάνων που καταγράφηκαν στα The Parlour Recording Studios (The Haunted, At The Gates, Napalm Death κ.λπ.) και όλες τις άλλες πτυχές της ηχογράφησης, της μίξης και του master που διατηρούνται «στο σπίτι», ο ήχος του What We Leave Behind είναι αναμφισβήτητα The Crawling. Κάθε στοιχείο των τραγουδιών είναι εκεί σε κοινή θέα, χωρίς ηχητική μαγεία, απλά ανοιχτό, ειλικρινές, δύναμη και πάθος. Το What We Leave Behind δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Το What We Leave Behind θα κυκλοφορήσει σε CD, κασέτα και ψηφιακή μορφή από την Grindscene Records, στις 2 Οκτωβρίου. Μια άλλη ουσιαστική ιστορία στα εξελισσόμενα χρονικά του The Crawling...


«Το EP είναι μια αναγνώριση ότι το παρελθόν είναι πίσω μας. Ξοδεύουμε πολύ καιρό θρηνώντας για αυτό που υπήρξε, αντί να έχουμε επίγνωση του παρόντος και της χαράς που μπορεί να φέρει. Στη συνέχεια, όταν τελικά συνειδητοποιούμε ότι ο χρόνος έχει ξεφύγει, αρχίζουμε να θρηνούμε και αυτό. Το συνεχές πένθος του χρόνου είναι αρρώστια».


- Andy Clarke, The Crawling

 


Δεν υπάρχουν σχόλια: