Οι Skanks απλώς αφήνουν την καρδιά τους να επιστρέψει και δεν είναι όμορφο

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος ειλικρίνειας που βγαίνει μόνο όταν μια μπάντα σταματά να προσπαθεί να ακούγεται καλά και αρχίζει να προσπαθεί να ακούγεται αληθινή. Οι Skanks χτύπησαν αυτό το νεύρο με το "It's Return Of My Heart", ένα κομμάτι που παρασύρει τα πιο τραχιά ένστικτα του grunge, το grime του garage rock και τη νευρική ενέργεια του post-punk σε μια ακλόνητη εξομολόγηση.

Το τραγούδι ανοίγει σε μια ομίχλη, έναν κόσμο που μοιάζει μπαγιάτικος, όνειρα σε επανάληψη, ένα σκοτάδι που δεν θα χαλαρώσει τη λαβή του. Από εκεί και πέρα δεν χτίζει τόσο προς την επίλυση όσο προς την κυκλοφορία.

Το "Give me a question to break / It's more than hard to fucking explain" προσγειώνεται σαν απειλή και παράκληση στην ίδια ανάσα, και αυτή η ένταση είναι ακριβώς εκεί που λειτουργούν καλύτερα οι Skanks.

Τότε φτάνει το άγκιστρο, «Στον κόσμο, επιστροφή της καρδιάς μου, αφήστε την να μείνει, αφήστε την να μείνει», όχι θριαμβευτική, όχι καθαρή, αλλά κερδισμένη. Είναι ο ήχος κάποιου που επιλέγει να νιώσει κάτι ξανά ακόμα και όταν το μούδιασμα θα ήταν ευκολότερο. Ο δεύτερος στίχος σπρώχνει περαιτέρω σε αυτόν τον απολογισμό: εγκαταλείποντας τους φίλους, εγκαταλείποντας κάθε πρόβλημα, ζητώντας μια πλημμύρα μόνο και μόνο για να ξεπλύνει την ντροπή. Είναι ακατάστατο, ανθρώπινο και εντελώς αφύλακτο.

Ηχητικά, το "It's Return Of My Heart" βρίσκεται ακριβώς εκεί που οι οπαδοί της μελωδικής παραμόρφωσης των Nirvana, της δυνατής-ήσυχης δυναμικής των Pixies και της κουλουριασμένης επιθετικότητας των Rage Against The Machine θα ήθελαν ένα κομμάτι για να ζήσουν. Είναι θολό και άμεσο, φτιαγμένο για ένα μικρό δωμάτιο, αλλά γραμμένο σαν να θέλει να γεμίσει ένα πολύ μεγαλύτερο.

Για όποιον πιστεύει ότι το ροκ έχασε την ψυχραιμία του, οι Skanks είναι εδώ για να αποδείξουν το αντίθετο, έναν παραμορφωμένο, αφιλτράριστο καρδιακό παλμό κάθε φορά.

Για τους οπαδούς: Nirvana, The Pixies, Rage Against the Machine