22 Οκτωβρίου 2026

Οι Βιεννέζοι νεοφερμένοι binary_boy ολοκληρωμένουν το νέο τους EP με το τελευταίο single "mathilda"

Με το κιθαριστικό μείγμα βιομηχανικού, electro και εναλλακτικού ροκ, οι binary_boy έχουν ήδη βάλει φωτιά σε πολλά βιεννέζικα κλαμπ. Μετά την παράξενη ραπ παράκαμψη τους στο "skandal im savoy", το κουαρτέτο κάνει τώρα τον κύκλο του: το "mathilda" είναι το τέταρτο και τελευταίο single από το concept EP Manic Depression, διαθέσιμο σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες streaming από τις 18 Σεπτεμβρίου 2026.

Λειτουργώντας ως συναισθηματικό σημείο εστίασης, το τραγούδι μετατρέπει τελικά την προηγούμενη μουσική τους βόλτα με τρενάκι του λούνα παρκ σε μια αποκαλυπτική καθοδική σπείρα.

Ηχητικά, η «mathilda» λειτουργεί μέσα σε μια πυκνή, κινητήρια ένταση. Τα πλήκτρα φέρουν μια αλάνθαστη ατμόσφαιρα που θυμίζει την ηχητική αισθητική των Yves Tumor και Mansur Brown, τυλίγοντας το κομμάτι σε μια κινηματογραφική, αιθέρια ατμόσφαιρα. Σε αυτό το πλαίσιο, το έργο πραγματεύεται το ψυχολογικό βάρος της προσκόλλησης στην πρώιμη παιδική ηλικία. Στον πυρήνα του βρίσκεται η αναζήτηση ενός παιδιού για σταθερότητα και θέαση («Ουρλιάζεις δυνατά για να με κάνεις να σου κρατήσω το χέρι») μαζί με μια υπόσχεση στον νεότερο εαυτό και σε όλους τους συμμάχους εκεί έξω: «Δεν πειράζει που θα στέκομαι πάντα ακίνητος / και θα κουνάω τα χέρια μου όποτε θέλεις». Τελικά, το κομμάτι είναι μια ειλικρινής αφήγηση για την αναζήτηση του σπιτιού —μακριά από οποιεσδήποτε παλλόμενες σκηνές— («Στάχτες στο μυαλό μου / (...) Πότε πότε θέλω να επιστρέψω σπίτι»).

Οδηγούμενοι από μια ξεκάθαρη, ωμή οικειότητα, binary_boy συλλάβουν την επιθυμία για ελαφρότητα, για να αφήσουν τον πόνο και να μεταβούν σε άλλο επίπεδο («θέλω να κοιμηθώ / θέλω να κοιμηθώ»). Στο φινάλε, το κομμάτι κορυφώνεται σε δύο παράλληλα φωνητικά μέρη, συγκρούοντας την αντίθεση μεταξύ της λαχτάρας για εγγύτητα και της απόλυτης απόσυρσης.

Από το 2023, οι binary_boy παίζουν με την τρέχουσα σύνθεσή τους με τους Christoph Humer (φωνητικά και κιθάρα), Armando Galindo (ντραμς), David Lenz (μπάσο) και Jonas Kastenhuber (πλήκτρα). Μουσικά, οι καλλιτέχνες περιηγούνται σε ένα συναρπαστικό σύμπαν κάπου ανάμεσα στο Mother's Cake, το Bilderbuch, το Mansur Brown, το McBaise και το Mk.gee. Επιρροές από είδωλα όπως ο Jimi Hendrix και οι Nirvana συναντούν τη σύγχρονη τζαζ και την ατμόσφαιρα του Tom Misch.

Εμποτίζουν τα άλλοτε ονειρικά, άλλοτε επιθετικά τραγούδια τους με πολύπλοκα στοιχεία και πλούσιες μπασογραμμές. Μέσα από τη μουσική τους, binary_boy στοχεύουν να αμφισβητήσουν τις πατριαρχικές δομές και να καλλιεργήσουν μια γεύση για το non-binary και το διφορούμενο.



Δεν υπάρχουν σχόλια: