Μια νύχτα στα τέλη Οκτωβρίου του 2023, σε μια αίθουσα μουσικής στον δεύτερο όροφο ενός πρεσβυτερίου εκκλησίας, μια αφίσα του Βιβάλντι παρακολουθούσε καθώς ο π. Alexander Herasimtschuk ηχογραφούσε μια τελευταία φωνητική λήψη. Άφησε τη στάση του, κρέμασε το κεφάλι του και τραγούδησε σχεδόν ψιθυριστά. Τρία χρόνια αργότερα, αυτή η εύθραυστη λήψη είναι η καρδιά του «Down in the Valley», του στοιχειωμένου νέου σινγκλ από το συγκρότημα world rock fusion της Νέας Υόρκης Novus Cantus, που κυκλοφορεί τώρα.
Ο Άλεξ, ένας επισκοπικός ιερέας, ίδρυσε το Novus Cantus το 2010 με τον αδελφό του Κρίστιαν. Το νέο τραγούδι είναι το πιο σκοτεινό και προσωπικό τους μέχρι τώρα, ένα υπνωτικό ταξίδι μέσα από την κατάθλιψη και την πνευματική λαχτάρα που βασίζεται στην κλασική κιθάρα, τα κρουστά της Μέσης Ανατολής και αυτή την αξέχαστη φωνή.
«Ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία μου λήψη της βραδιάς. Έσκυψα μπροστά, έκλεισα τα μάτια μου και μετά έκανα κάτι λίγο διαφορετικό... Το αφήνω», λέει ο Άλεξ. «Δεν διατήρησα τη στάση του σώματος ούτε σκέφτηκα τη φόρμα ή την αναπνοή μου. Αντίθετα, πήρα ένα στραβό, ημικαμπουριασμένο πλαίσιο. κρέμασα το κεφάλι μου σαν πένθιμος, απελπισμένος άνθρωπος και έβαλα την ψυχή μου στο μικρόφωνο».
«Ήταν ήσυχα... εξαντλημένος, αλλά αρκετά δυνατός για να συλλάβει. Το στόμα μου μόλις άνοιξε. Ήταν ανεμπόδιστη και ωμή. Στο μυαλό μου ήταν η προσωποποίηση της κατάθλιψης: ένα πρόσωπο εξάντλησης, μουδιάσματος, απελπισίας».
Η μελωδία του είχε έρθει εβδομάδες νωρίτερα, σε μια παραλία από όλα τα μέρη. Η εύρεση του σωστού τρόπου για να το τραγουδήσει πήρε πολύ περισσότερο χρόνο.
«Σκεφτόμουν πώς να προσεγγίσω ένα τραγούδι που με έφερε σε ένα πολύ ωμό, συναισθηματικό μέρος. Δεν μπορούσε να γυαλιστεί, αλλά έπρεπε να είμαι «εγώ» και τα φωνητικά ήταν η σπίθα που ζωντάνεψε τον Valley», λέει. «Αλλά δεν θα το συνειδητοποιούσαμε παρά χρόνια αργότερα».
Όπως πολλά υπέροχα τραγούδια, έτσι και αυτό χρειάστηκε υπομονή.
«Το "Down in the Valley" ήταν μια σύνθεση μεγάλων αποστάσεων, ένα grind. Όλοι έχουμε πάει εκεί ως μουσικοί. Το τραγούδι που ξέρουμε ότι θα μπορούσε να είναι υπέροχο, αλλά χρειάζεται τη σωστή προσέγγιση. Ο Chris Isaak χρειάστηκε 7 χρόνια για να καταλάβει πώς να τραγουδήσει τη μεγάλη του επιτυχία, "Wicked Game"», λέει ο Alex. «Στην αρχή, ήταν τόσο ήσυχα που έμοιαζαν σαν να «πετάμε» φωνητικά. Άλλες φωνητικές λήψεις φάνηκαν πιο «δυνατές», πιο συναισθηματικές, προκαλώντας πολλές συζητήσεις σχετικά με την προσέγγιση. Αλλά το τραγούδι πάντα επέστρεφε σε εκείνη τη λήψη του Οκτωβρίου».
Οι στίχοι αντλούν τόσο από τους δικούς του αγώνες όσο και από την πίστη του. «Κάτω από το ποτάμι, ξανά / Κλαίγοντας και τρίζοντας, ξανά», τραγουδάει, πριν επαναλάβει τους Ψαλμούς: «Κάθομαι εδώ περιμένοντας, σηκώνοντας τα μάτια μου στους λόφους».
«Είναι η αξιοποίηση ενός πολύ σκοτεινού προσωπικού μέρους, της «Κοιλάδας». Είχα ξαναπάει εκεί, πολλές φορές. Καταθλιπτικός, μουδιασμένος», λέει. «Αλλά ως ιερέας τίποτα δεν είναι καθαρά συναισθηματικό για μένα. πνευματικά, έφερε επίσης οράματα της εξόδου, των Αγίων Τόπων. Άλλες μορφές πνευματικού πόνου».
Το τελευταίο κομμάτι έφτασε ως ευτυχές ατύχημα από τον αδερφό του.
«Από πλήρη σύμπτωση, ο Christian μου έστειλε αυτή τη λήψη, ένα συνολικό πείραμα - ένα μέρος ντραμς χρησιμοποιώντας δύο doumbeks και ένα σέικερ. Τόσο απλό και ένα τέλειο μείγμα των εμπνεύσεων του τραγουδιού», λέει ο Alex. «Έφερε μια αίσθηση της Μέσης Ανατολής, έναν διαχρονικό «ρυθμό» και μια νύξη στον πνευματικό συμβολισμό που εμπνέει τους στίχους».
Το συγκρότημα παρήγαγε το σινγκλ και το μίξησε με τα BlueSky Studios στο Delmar της Νέας Υόρκης, πριν το κάνει mastering από το Le Lab στο Μόντρεαλ. Για το έργο τέχνης, ο μακροχρόνιος φίλος και φωτογράφος Jim MacBrien φωτογράφισε τα αδέρφια σε δραματικό στυλ chiaroscuro, χρησιμοποιώντας φωτισμό μονής πηγής και μια απίστευτα γοτθική καρέκλα. Το μουσικό βίντεο ήταν μια πραγματική δουλειά αγάπης.
«Νοικιάσαμε μια φωτογραφική μηχανή από την τοπική δημόσια βιβλιοθήκη του Christian στη Βηθλεέμ της Νέας Υόρκης, μια GoPro12, δανειστήκαμε την Canon Rebel ενός φίλου, φτιάξαμε μερικά ρούχα, ιδέες για λήψεις και πήγαμε στη δουλειά», λέει ο Alex. «Η δημιουργική ενέργεια του βίντεο ήταν απίστευτη! Εξετάζοντας το υλικό, ξέραμε ότι είχαμε κάτι τόσο ξεχωριστό. Καμία ιδέα δεν έμεινε στο πάτωμα της αίθουσας κοπής και ήταν έτοιμο να ανέβει μέσα σε μια εβδομάδα από τα γυρίσματα».
Με καταγωγή από το Poughkeepsie και τώρα χωρισμένοι μεταξύ Wappingers Falls και Albany, οι Ουκρανοί Αμερικανοί αδελφοί συνδυάζουν ροκ, φλαμένκο και στυλ της Μέσης Ανατολής. Ο Alex παίζει κλασική κιθάρα, tiple, charango, ιρακινό ούτι και γιουκαλίλι και ο Christian διασκευάζει λάτιν και αφρικανικά ντραμς, φλάουτο και μπάσο, και οι δύο τραγουδούν. Έχουν επίσης χτίσει τη φήμη για τολμηρές επανεφευρέσεις τραγουδιών των Jefferson Airplane, των Rolling Stones, των Nirvana και των Rusted Root. Ο Novus Cantus έχει προταθεί δύο φορές για τον Παγκόσμιο Μουσικό Καλλιτέχνη της Χρονιάς στα Thomas Edison Awards και έχει παρουσιαστεί στο AHA του WMHT! A House for Arts και οι τοπικές 518 συνεδρίες του WEXT Radio. Έχουν παίξει σε χώρους σε όλη την Πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπως το Shrine World Music Venue και το Silvana στη Νέα Υόρκη, το The Linda στο Albany, το Caffe Lena στο Saratoga Springs, το Norma's Cafe και το Πανεπιστήμιο στο Albany.
Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να βρει το δρόμο της στον κόσμο μια ψιθυριστή λήψη από μια ήσυχη νύχτα του Οκτωβρίου. Αυτόν τον Οκτώβριο, το Novus Cantus το αφήνει επιτέλους να χτυπήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου